من عاشق فیلمهای معنا گرا هستم، می خواهم از عذاب وجدان بمیرم!

توصیه می کنیم خودتان را به پزشک معرفی کنید اما در مرحله بعد 1 توصیه برای شما کنار گذاشته ایم:

مصائب د وشیزه

خط داستانی فیلم، آخر فیلم معنا گراست. معناگری از سرو کول فیلم همینطور می ریزد. دقت کنید: یک مثلث عشقی که در راس آن یک پسر مسیحی و یک پسر مسلمان هستند ( راس سوم را خودتان حدس بزنید) اطیابی را به عنوان کارشناس حضور جشنواره ای سینمای ایران می دانستیم و حالا پس از این همه غوطه ور شدن در جشنواره های مختلف، طبیعی است که مصائب دوشیزه فیلمی کاملا جشنواره پسند باشد.

فاصله ای که پر نشد

نگاهی به فیلم "مصائب دوشیزه " به کارگردانی سید مسعود اطیابی

فیلم "مصائب دوشیزه " از نظر مضمون ، شباهت بسیار زیادی به فیلم "سینه سرخ " پرویز شیخ طادی دارد. در این فیلم نیز مسئله اصلی، گفت و گو و تعامل بین دو دین اسلام و مسیحیت است و مهم ترین عناصری که سبب نزدیکی این دو میشود حضرت عیسی (ع) و امام حسین(ع) است.اطیابی در نخستین فیلم سینمایی خود موضوعی بکر و دست اول را مایه کار خود قرار داده است. زن و شوهر مسیحی بی فرزندی که سال ها پیش با دیدن مراسم تعزیه تحت تاثیر قرار گرفته بودند و نذر کرده بودند که اگر صاحب بچه ای شوند بر او نامی اسلامی بگذارند و هر سال در دهه اول محرم، خانه شان محل برگزاری عزاداری حسینی باشد. این اتفاق افتاده است و حالا دختری که با این نذربه دنیا آمده در آستانه ازدواج قرار دارد. اما از چنین مواردی ناراضی است و احساس بی هویتی می کند. به خصوص اینکه شوهر آینده اش تعصب محکمی بر دینشان دارد و می خواهد  با یک مسیحی یک پارچه و کامل زندگی کند.

بخشی از فیلم به فردی می پردازد که نگاه زیاد مثبتی به  اسلام ندارد. او حتی تصمیم دارد تا به ثبت احوال برود و نامش را که اکنون فاطمه است تعویض کند. اما اتفاقی می افتد و همه چیز  تغییر می یابد. با ماشین به کسی می زند و فرار می کند. این واقعه سبب نزدیک شدن او به زندگی یک پسرمسلمان میشود و به زعم فیلم دختر پس از گذر از این مراحل دچار تحول می شود.تحولی که هیچ گاه احساس نمی شود. آیا اینکه صرفا متوجه می شود فردی که با او تصادف کرده بود بهبود یافته می تواند زمینه ای برای تغییر نگاه یک مسیحی متعصب نسبت به مسلمانان شود. "مصائب دوشیزه" خمیر مایه تبدیل شدن به اثری در خور اعتنا و تاثیر گذار را داشت. اما روی آن چندان کارنشد. به خصوص سکانس های پایانی فیلم که رها شده است. فیلم هیچ گاه وارد فضاهای اعتقادی مسیحیان و مسلمانان نمیشود . به جز صحنه های دعا خواندن در کلیسا و آماده کردن هیئت، مورد دیگری که حاکی از نحوه عمل برخاسته از اعتقادات دینی باشد دیده نمی شود. دختر از اینکه یک مسلمان چهره حضرت مسیح (ع) را بر دیوار کلیسا نقاشی میکند دل خور است ، اما در نهایت نسبت به آن خوشنود می گردد. این در حالی است که در فیلم هیچ گاه زیبایی های دین اسلام که بر اساس آن ها تغییر نگاه حاصل شده باشد به تصویر کشیده نشده است. اما در مورد مسیحیت برعکس است. یعنی مسیحیانی را می بینیم که نسبت به امام حسین(ع) ارادت دارند و آن را می پذیرند و همین طور کلیسایی که یک جوان مسلمان با ظاهری مذهبی کار نقاشی عیسی(ع) را سپرده جانبازی مسیحی که سلامتی خود را فدای وطنش کرده است. فیلم، جای آن را داشت تا با توجه به این موضوع ، کمی هم روی اسلام کار می کرد. اما چنین فقدانی موجب یک طرفه شدن گفت و گوی بین اسلام و مسیحیت در فیلم از نظر معنایی پر نمی شود . فیلم، با اینکه نقاط تعلیق بسیار ی دارد و روایت به شکلی است که دارای قابلیت های سینمایی خوبی است، اما کلیت فیلم یک کار تلویزیونی است. حرکت کند دوربین ، دیالوگ های طولانی و ازهمه مهم تر ضرباهنگی که با تعلیق موجود در فیلم هماهنگ نیست.

اطیابی: سعی کردم " مصائب دوشیزه شعاری نباشد

مسعود اطیابی کارگردان سینما گفت: به نظر من فیلم مصائب دوشیزه باید به آرامی پیشروی می کرد و این موضوع که فیلم تند شده به نظر من اصلا بد نبود.

در نشست خبری فیلم" مصائب دوشیزه" که با حضور عوامل این فیلم برگزار شد، همچنین غلامرضا موسوی تهیه کننده این فیلم افزود: دلیل ساخته شدن " مصائب دوشیزه" این است که من سال ها قبل نسبت به موضوع اعتقادات مسیحیان به مقدسات مسلمانان اعلام داشتم و به همین دلیل پیش از دیدن فیلمنامه این فیلم به ساخت آن علاقه مند شدم. به کار مسعود اطیابی هم اعتقاد داشتم و می دانستم که کارگردان خوبی خواهد شد. برای همین ساخت این فیلم را به او سپردم و از نتیجه کار هم راضی هستم. در پایان جلسه " مسعود اطیابی در مورد فیلم "مصائب دوشیزه " گفت: این فیلم در درجه اول یک فیلم اجتماعی است و فیلمی راجع به ادیان نیست. موقع ساخت این فیلم حس می کردم روی لبه برنده تیغی تیز راه می روم و سعی کردم که لحن فیلم نسبت به هیچ دینی متمایل نباشد و فیلم به ورطه شعار نیفتد.

 تهیه کننده و کارگردان: مجید قاری زاده

 چند تا پوستر