ساعت 25: در جستجوی صندلی خالی

جشنواره فجر بیست و پنجم هم مانند 24 دوره قبل با نمایش تعداد زیادی فیلم بد، چند فیلم متوسط یکی دو فیلم خوب و یک مشت فیلم خارجی تکه پاره به کارش پایان داد . شلوغ ترین سینمای این دوره جشنواره بی هیچ شک و تردیدی سینمای مطبوعات بود که برای سالن 600 نفری آن ظاهرا چیزی نزدیک به دو هزار کارت صادر شده بود. کارشناسان احتمال می دهند مسئولان با در نظر گرفتن کافی شاپ، سالن انتظار و پشت بام سینما فلسطین نسبت به صدور این تعداد کارت اقدام نموده اند. جشنواره ای که نسخه کمدی" برزخی ها" و " دوازده مرد خبیث" و زندگینامه سراسر اشک و آه و موسیقی معتاد حنجره طلایی که سنتور را مثل تمپو میزد، کولاک کردند و قلب های تماشاگران را تسخیر نمودند، اعلام نامزدهای سیمرغ بلورین ( که معمولا در هر دوره جزو خبرهای نه چندان مهم جشنواره بود) جنجال آفرین شد و در دو سانس متوالی مریلا زارعی که رسما اعلام کرد که دیگر سودای سیمرغ ندارد و در بازی هایش افق های دیگری را مد نظر می گیرد.( احتمالا جایزه اسکار و یا اگر قرار شد در زمینه بازیگری جایزه نوبل بدهند.) اکبر عبدی هم از جمعیت تقاضا مرد که اجازه ندهند مسعود ده نمکی به سر نوشت محسن مخملباف دچار شود و جلای وطن کند.

اما از داوران بشنوید که در یک رقابت مهیج و نفس گیر سرانجام از بین فیلم بد اتوبوس شب، فیلم متوسط روز سوم و فیلم بی بو وخاصیت مینای شهر خاموش، وسطی را انتخاب کردند تا نشان دهند حقیقتا میانه بهتر است. ظاهرا در رشته فیلمنامه هم داوران چون شنیده بودند پنج نفر باید به عنوان نامزد انتخاب شوند، چهار فیلمنامه نویس خون بازی و فیلمنامه نویس روز سوم را کاندید کردند.

از مسائل حاشیه ای دریافت یعنی پرداخت جوایز به سینماگران ، خودداری ده نمکی از در یافت سیمرغ مردمی در اعتراض به نادیده گرفتن زحمات بازیگران فیلمش بود. شایعات شنیده شده حاکی از این بود که مسئولان سینمایی و داوران گفته اند که اختصاص جایزه به این فیلم کارگردان ها را مجبور خواهد کرد که در فیلم هایشان از اصطلاحات زشت استفاده کنند. که امیدواریم به  این منوال ، اختصاص جایزه به فیلم های دیگر، کارگردان ها را مجبور نکند که در فیلم هایشان از اعتیاد، قرص اکستازی، توپ و تانک و تفنگ و پوریا پورسرخ استفاده کنند.

جواد شمقدری ، معاون فرهنگی رییس جمهور ی در گفت و گو با خبرگزاری فارس در ارتباط با جشنواره اعلام کرد: سیمرغ های جشنواره امسال از پرواز خود ناراضی بودند. در جشنواره امسال فیلم ارزشمندی دیده نشد. اگر این موضوع مطرح است که بعضی از فیلم ها بدون دارا بودن حداقل ویژگی های تکنیکی وهنری مورد توجه مردم قرار میگیرند( مانند" اخراجی ها" یا " سنتوری" که چه از لحاظ هنری و چه از لحاظ تکنیکی به هیچ عنوان قابل مقایسه با ساخته آقای شمقدری به خصوص اپیک " توفان شن" نیستند) این به رابطه منتقدان و سینما گران با مردم برمی گردد. یا مردم سینما را نمی شناسند( که احتمالا این طور نیست) یا سینمای استاندارد و هنری در 25 سال گذشته نتوانسته نسبت خود را با مردم پیدا کند.